Liman Vurgunu

LİMAN VURGUNU

Açıldım engin denizlere

Gidiyorum bir ileri bir geri,

Güven bende ayyuka çıkmış,

Sanmışım kendimi titanik gibi bir gemi.

Çok geçmedi rüzgar

Başladı esmeye lodostan

Liman diye sığındık

Meğer imiş taştan molozdan

Savrulduk kıyıdan kıyıya

Ne kadar geçti zaman bilmeyerek,

Kurtulma umudu başladı,

Martı sesleri dinleyerek.

Göründü az ileride

Elinde oltası ile Kayıkçı

Dost dedik el uzattık

Oda çıktı Balıkçı

Sonra anlaşıldı Kayıkçı nın

Olduğu lodos vurgunu

Dost olduk sarıldık,

İkimizde Liman yorgunu.

Çek artık kayıkçı kürekleri

Dostlar yanlış anlamasın,

Barıştıralım küs yürekleri,

Gayrı dargın kalmasın.

Selim GÜRCAN