Madam Tasua

Ayın dokuncu günü kulağıma bırakılan ezanla

Adın Tis'a dediler..

Daha yürümeyi bile bilmezken

Avuçlarımdaki sırat çizgisinin üstüne bedenimi bıraktılar.

Hayat denilen sen'li toprakların

Bana üvey yas'lar bahşedeceğini söylemeden

Çocukluğumun özlemleriyle büyüyeceğimi muştuladırlar.

Dokuzuncu köyün eşiğine adım attığım gün...

Yüreğindeki kuyunun içine bakıpta aklımın

Ölüme galebe çaldığı gün...

Duvağı açılmamış gecenin boynuna

Dileklerimi astığım gün biliyordum...

Doğruluğun, cesaretinin tek kalemde kırıldığını.

Soruyorum sana!

Bavuluna ben'li anılarını doldurup giderken

Kaldırımlardaki adımlarını saklamaya ne hakkın vardı?

Oysa ki,

Aşk'ım sana niyet etmiş

Başkasında oruç bozmak caiz değildi!

Aklım boş bir cadı kazanı sanki

İçinde dokuz tilki var

Hiçbirinin kuyruğu diğerini gölgelemiyor.

Utançlarım, auramdaki yedi rengi vaftiz ediyor

Ellerim, dudağındaki şarap kokusuyla sarhoş.

İmtihanını geçemeyen çocuğun karnesindeki

Zayıf ihtimaller dökülüyor ayaklarımın altına

Temize ayırdığım günahlarım

Al yanaklı kör ucubelerin

Omuzlarına dökülen buklelerinin arasında yeniden yeşeriyor.

Ve,

Çaresizliğin morarmış dudaklarını öpmek

Göğsümde emzirdiğim mutlulukların

Yaşanmadan ölmesini izlemek kadar koymuyor.

Sende biliyorsun ki;

İki yakası bir araya gelmeyen cümlelerinin arasında

Adımı andığın vakitler kalbinde akrep ısırığı.

Haksız isyanlarını bastıramadan

Bel kemiğine oturan erken veda yüreğini felç edecek.

Ve,

Şimdilik sadece tur atıp aklından çıkıyorum.

Orada salıncak kurup sallanacağım günlerde gelecek!