Madem Ağlıyoruz
Mademki ağlıyoruz
İki dudak arasında eski bir devrim şarkısına hala
Genzimizde acımsı tat
Kuşa döndürelim akşamı var mısın usta
Var mısın
Uçuralım hayali
Takıp kuşkanadına
Bulut mekân
Yıldız mezar
Ay şehir olsun iki kişilik
Sıfır rakımında
Eğreti
Masallar anlatalım
Zıvanadan çıkaralım şehir lambalarını
Biz yanalım
Küllerimizi yakıp, kül yağalım yağmur niyetine
Rengi değişsin
Zeytin bahçelerinin
Gri papatyalar eşeleyelim elimizde ateşten tırmık
Varsın elimiz de kavrulsun
Bin beter yüreğimizden
Yanık kokmuyor muyuz zaten
Gerdanımızda iz
Avuçlarımızda is
Dokundukça kireç boyalı o duvara
Eylül şiirleri yazılıydı oysa
Henüz oturmamışken bıyıklarımız dudaklarımıza
Acemi aşklara
Onurlu yüklemler yüklerdik
Elimizde kızıl boya
Orağı vururduk toy başaklara
Çekiç nasırlaştırırken parmak aralarımızı örse çarpınca
Deniz kadar severdik Deniz'i
Deniz kadar ölürdük kibrit çöpüne bakınca her şafakta
Her şafakta kurşun sıkardık
O hıdrellez sabahına
Salınırken sarmaşıktan hamaklar
İki kavak arasında
Dillerinde çingen türkülerini yaralardık
İki kaş boşluğuna derince hançer izi bırakıp
Yüreği kopuk kalabalıklara
Küflü mantarlar koparırdık
Dağlarına yeşil konsun diye memleketin
Mataramızda ter
Sırtımıza kar
Yalın yürüyüşlerdeydik şehrin alaca sokaklarında
Dudaklarımızda yorduğumuz ıslık
Kuş ölüleri ürkütürken kulaklarımızı
Öyle büyüdük biz
Öyle öldük
Mavi bir bayraktı şahadetimiz sol işaret parmağında
Mademki ağlıyoruz
İki dudak arasında eski bir devrim şarkısına hala
Var mısın
Uçuralım hayali bir daha usta...