Madem Ki

Madem ki

gülemiyoruz,yanağımıza devrilmiş

biber acısı yalancı öpücüklerden

madem ki

huzur uğramıyor

artık

parmaklarımızın nasır yakışır

boğumlarına

madem

biz bu şehri içinde

o

var diye seviyoruz

madem ki

yarin gözünde

en düşük değerden

kıymet buluyoruz

madem ki

bir mum ışığı gibi

gölgemizde büyüğüz

ve kendimizi birşey sanıyoruz

o zaman gidelim

bu yürekten

bu şehirden

ustam

daha ne duruyoruz