Madenci

karanlığa kazma kürek sövmekten

tırnak uçları siyaha çalar acı acı

kömürcü baba emektarı tabutları

hep köşe başlarında durur

titrek kandilinde gözlerinin

dar vakitler intiharı yarınlar

es sancılı bugünlerine

iş bırakımına izin vermez

yarasalardan haz etmeyen

ve sağır inlerinde nasip arayan

bir insan hep

cellat yaltakçsı geceye nasıl tahammül eder?

hayat tüm düşlere nasıl iş bıraktırımı uygular?

ve bir madenci evet

zifiri anlarda görebilir

toprak altında da

nefes alır

uyan hadi göğe bak oğul

baban geldi

sana

az biraz ekmek ile

kara bir alın yazısı getirdi