Madenci Veli
Ömrümün son günüymüş O gün
Öyle sıcaktı ki
Hiç bir yağmur söndüremedi O yangını
Güneş kavuruyor yine
Tüm yanıklarımdan cerahat akıyor
Göz yuvalarımda sirke sineği larvaları
Soluk alıpveren cesettim O günün ardından.
Burası kurtuluş mezbahası
Karadeniz sahil yolunda seyreden bir otobüsün camına yazmışlardı
Gidişini düşün sadece
Dönüşün azrailin elinde.
Kömür ocağında ciğerimin yarısını bıraktım
Diğer yarısını rehin bıraktım Amele Birliğine
Şimdi gülün kokusunun hasretinde
Çentik atıyorum çocukluğumdaki ranzanın kenarına
Resimler çiziyorum duvarlara
Yağmur sonrası çıkan gökkuşağını yazıyorum göğe
Yorgan çekiyorum zemheride bahçeye.
Kefen getirmiş gassal
Neresini yıkayacak bu çürümüş bedenin
64. Gününde yoğunbakımın
Hiç doğmamış çocuğum geldi gözüme
Yangın kurutamamış gözümdeki pınarı
İki damla yaş yuvarlandı gassalın eline
Soma
Soma deyince madenci Veli gelir aklıma
Linyitin en hası vardır yüreğinde
Devrimci Hıdır Abisinin izinde
Gözlerini yumdu Temmuz'un 20sinde
(14 mayıs 2014 te 301 madenci kardeşimiz yarısı boğularak yarısı yanarak hayatını kaybetti ölüm kuyularında SOMA'DA. 4 madenci kardeşimiz yaralı kurtarıldı. Veli içlerinde 64 günle en uzun yaşam mücadelesi veren madenci kardeşimizdir.
Toplamda305 madenci ile ülke tarihinin en büyük maden kazasıdır bu. Peki ne değişti 2014 ten bu tarafa. Hiç birşey. Madenci ve devrim ;Leyla ile Mecnun gibidir. Aşıktır birbirine. Bu yüzden severim kömürü . Sol yanı vardır. Bir İlkokul mezununu bile alaylı bir alim yapar. Ama ülkemde gelişmek betonla eşdeğer. Zonguldak ta eski lavuar alanını millet bahçesi yaptılar. Ve TTK limanına Uzun Mehmet Camii. Artık madenci cenazelerini gıcır gıcır camiden kaldırabiliriz. Sevinin efendiler... )