Madımak İçin

.

Kül altında kalabilir kocaman sevda

Olasıdır kılcallarında aydınlığın bir olup bittiye gitmesi

Bir sazın dizeleri kavrulmuştur

İçeride kalan sözcükler kapıcıya haykırış için değildir

Tütsülenmiş güvercin kanatlarıdır ve belki de habersizlik taşır Pir Sultan'a

Sonra noktaları bozulmuş son mektuplar ki zarfsız

Mahşer sarmaşıkları çarpıp dağılan ki merdiven loşlukları

Kime davetkardır kocaman kent kimleri topyekün uğurlamaya

.

Yüreği kaynayan türkülerim ne yana kaçsa heyhat

Alev alev şiir solur Altıok

Kaynayan Akarsu yürür kilim motiflerinin arasından

Çimen'lerin son kez giymeleridir bayramlıklarını

.

Kalem düşleri Sehergül'dür

Ender Güldür aslında yarıda bıraktırılan

Her hücresine alazın kokusu siner Menekşe Kaya'lara

Bir ateş küresidir yüzleri Koray'ın,Emin'in,Sulari'nin

Metin çıkar gelir Altaylardan can evimize kor'a dönüşerek

Yalınayaktır Şahin yine özgürlüğü gözetler durur dumanların içinde

.

Yanık bir uzun hava Serpil'ir incelip kopmadan önce

Uğur Kaynar kazanlarındadır fokurdar durur yine Sivas'ın

.

Birbirini kucaklayanların sesi düşer şimdi destanlara her biri Asım'dır

Birbirini tutuşturanlardandır Carina ve Handan ki yüreklerinde küt küt sızıntı

Bir beyaz perdeye otuzüç kızıl yüz düşer aşkı tanımlamak için

Yağmur sonrasının ekin tarlaları gibi kokuyorsun desem Hasret'e yalan değildir

.

Ey türküler, şimdi yüzünüz bir türlü gülmeyen Aysan'sa

İtirafımdır ki bunda suçum çoktur benim

.

Ah Madımak yıllardır hiç sönmeyen bir çırasın sen

Ay dolanıp yıllar geçse bile tavaf edilecek Hira'sın sen...