Mahalle Ayarlı

Mahalle Ayarlı

Yüreğim mahalleye ayarlı

Sesinin uğultusu saçlarımda

Şose kokusuyla yürümeye alışkın ayaklarımla

Uyamıyorum bu hayata...

Sabah hurma dallarının arasında

Sıkışık ışık parçalarıyla uyanıyorum hayata

Aklımda birgün geleceğinin tadı

Haşlanmış yumurta kokuyor soluğum

Zamanla kovalamaca oynuyorum belli ki

Yaklaştıkça daha uzak

Ona dokunamadan öleceğim

Ama ellerimi toprak saracak

Nefes nefese geldiğim o noktada

Saçlarımdaki uğultun dağılacak

Bu defa ben kaybolacağım

Arayacaksın böyle bir ömür boyu arandığını

Ama bu defa da zaman yorulacak...

Bir çocuk kısır döngüsü bu

Uzak ağaç gölgeleriyle çevrili

Ağaçlar ki tanrının kirpikleri

Gözyaşları denizler ki

Ağlıyor bu çocuk kısır döngüsüne

Anlıyor tanrı uzaklığımızı

İki zamanın tekrarı

Biri şose kokulu uğultulu saçları

Hep aynı şekilde aranmaktan sıkılgan diğeri

İkisinin de demlice bir çayın buğusunda

Tekrarlanacak sözleri...

Son şiiri olmayanlardan biri

Bakıyor sana

Bir gün bakamayacak...

Ve varsa eğer

Seninle sonlanırdı hayat...

Ama perdelerim çekilecek

Kilitlecenecek kapım

Sokaklarda yapraklarım sayılmayacak

Hergün içimden geçirdiğim adlarını

Unutacağım

ayaklanacak düşlerim

Kendimi hiçbir yerde bulamayağım...

Trenler geçiyor aklımdan

Havalar hep gri

Kargalar gülüyor buna...

Neylerden kimlerden kaçıyorum hep böyle

Bilmiyorum

Ne zaman bitecek bu kovalamaca

Bulamıyorum

sığınacak bir yer bir şey kimse

Gömülüyorum kendime

Yakalanınca bir de geçirecekler yerin dibine

Kalacak bir yerler bir şeyler kimseler geride...