Mahallenin Abisi

Mahallenin abisi olmakla başladı

o dar sokakların ağırlığı.

kapıları sert kapanırdı

arkandan güle güle git diye.

Birinin çocukların başını

okşaması gerekirdi,

pencereden bakanlar

utandırırdı sorumluluğumu.

işte öyle bir yer ki

perdeleri aralasan da

güneş izinsiz girmezdi

uzun ahşap binalara.

Babalar kızlarına küsebilirdi

ilk aşklarını yaşadıklarında

tabi sadece bizim

mahalle sınırlarında.

korkuları kızları içindi hep bilirdim;

ilk erkek olmak için son kayıptır

kızlarının aşık olması.

belki de yaptıkları

ilk çocukca olgunluktur.

tıpkı mahallenin abisi gibi.

Ben ve baban aynı mahallede

büyüdüğümüz gibi.