Mahremiyet Giyotinleri

Gözlerde okunmuyor vefa,

zamanda gök oğul gök kız

cumhuriyetin hem kendisi,

hem dokuz yüz cilt kitap dolusu kütüphanesi,

okuyan insan sayısına göre yaramazlığın sesi

savaşlardan bugüne

dizleri yaralı çocuk çevikliği,

yeni paradigma arayışlarında

daha önceleri dertler farkıyla hepsi,

dinamikleşip bozulan hayaller

yardıma muhtaç üzücü görüntülerin ana düşüncesi

her manzara bir dilek şimdi bana

tertemiz

saflıktan korkmayıp da tutunduğum,

insanı bulamayacak kadar geçmişte

iki hususla yetinmeyip

çok istediğim,

demek ki,

içinde yerim yok

ahlak bozucu davranışlar karşısında,

değer boşluğuyla yalnızlaşır

kendini ifade edememek,

önlemin tek bir tarafı

kapalı kutularda boğmaca şekliyle,

oysa buralardan zafere kalkar otobüsler

kendi zihniyetiyle hareketlenir ,

doğuştan gelen özelliklerle daima

insanlaşmanın organik bağı,

yeniden kurtularak önerilerden

olmalıdır kökenleri belirtilmiş gelişimler,

öbür yüzünde bozgun var insanın

yutkunurken nefesi kesilircesine

boş konuşulurdu

hep konuşulurdu ama,

dinlemek işkenceydi

akıl sinyallerimde yardımcı

isabetli görüşlerin karşısında

ifade o kadar önemli ki,

geldiler

anlamlı sonuçlarla

varlık kazanması engellenmiş bir yığınla geldiler,

bataklığı kurutmaya gidiyoruz şimdi,

çok geç değil

mahremiyet giyotinleriyle çatışma halinde..