Mahşer Meydanında

Yitirdiğin, gerçeğin özünde bir güldü

Geceler boyu ağlayan, yanık bülbüldü

Sen ki kıydın o güle, soldurdun bir anda

O mahşer meydanında, bekleyen bir kuldu

Aşkına meyil olup da, her şeyden geçen

Ecel kadehinde aşk şarabını içen

Bir kuşun kanadında, gökyüzüne uçan

O mahşer meydanında, bekleyen bir kuldu

Şimdi sorma, hangi cennetin kapısında

Nerde o yürek sende, gönül tapusunda

Adaletin şaşmayan cihan hapis inde

O mahşer meydanında bekleyen bir kuldu