Mai/Kırmızı/Siyah

Gözlerinden damlayan sarhoşça ay ışığı,

Bileklerinin derebey dirayetine vurgun.

Ellerinin orta yerine tüneyen ak güvercin,

Yakıyor bendimi üveyikleri ile baştan başa.

Göğsünün yarısında çalan bu esir konçerto da ne?

Hadi dayanamam açık açık sen vur beni renklerimle!!!

--

Çocuk;

Cebinde aykırı,aksak bir şiir

Boğazına kadar kesik göğü boyamak işi-

Dualarının kıyılarına ıssız gemiler vurmuş,

Kamaraları mercan mercan ağlıyor,

Yine de çocuk;

Ufak karıncanın yarına ulaşma sevdasını,

Umut etmekte,

Köşelerini severek tuzlu İstanbul'un,

O is kokan avuçları tozlu köşelerini.

Kadın;

Suretinde dar gün-batımları,

Tutkun

Bir söğütün dudaklarını öperek

Kendini kanatmakta

Dönük poyraza sırtı

Ölmekse yaşamına ölmek

Yaşamaksa ölümüne yaşamak diye diye

Sağa sola astığı aşk manifestolarını

Hüzünlü ruj rengi ile mühürlemekte.

Sevda manifestolarının mührü ile doldurmakta,

Adam;

Boynunda orta çağ izleri,

Dali'nin en karamsar tablosuna

Vermiş eğri sırtını

Cigarasının kömürlü haysiyetinde

Zift misali ağıdını tüttürüyor

Acı matem giyili üstü

Şık zehirli bir gidişin son dozunu

Emektar sancılarının damarına enjekte etti

Edecek...

//

Konçerto susar

Ak güvercin ay ışığında kanar/

Adam siyaha gider

Kadın kırmızıyı kaybeder

Çocuk mai mai onları izler.