Makamlar Arası Bir Yolculuk

‘Bir hüzün makamı düşer dilimden’

Zaman eskisi gibi değil

Tenimi okşayarak geçmiyor artık üzerimden

Kendinden geçmiş bir sarhoşun doyumsuz iştahının sonu gibi

Kusuyor seneleri sanki saniyeymiş gibi üzerime

Dalıp gidiyorum kendinden geçmiş zamana inat

Ben bende değilken

Hayat sararmış yapraklarıyla örtüyor üzerimi

Kurumuş dallarla bir tabut yapıp giriyorum içine

Duasını da hayırsızların avuçlarından alıp sürüyorum yüzüme

‘Bir alaturka makam işliyor ciğerime’

Bu saatten sonra diyorum

Ki

Saatler de yapışmış kusmuk gibi yatarken kaldırımda

Bakıyorum gidebilme ihtimalim de mazgaldan akıp gidiyor

Her şey gidiyor

ama

Bir ben kalıyorum olduğum yerde

‘Bir çığırtkan makam yapışıyor kederime’

Her şeyin bir zamanı vardı ama ben kaçırdım diyorum

Söylenmemesi gerekeni söylemişim gibi

Yer yerinden oynuyor

Korkuyla fırlıyor yuvasından gözbebeklerim

Alıp saklıyorum onları ceplerime

Susuyorum ölüm gibi

Sadece bir yutkunma hissiyatı

Geriye kalan iki damla gözyaşı işte

‘Bir yenik makam yerleşiyor bildiklerime’

Derin bir nefes çekiyorum asla ciğerlerime ulaşamayacak

Aslında

Sadece çeker gibi yapıyorum

Hani yaşıyorum ya

Yaşayanlar nefes alıp verirler demişti doktorlar bana

Ama biliyorum

Lanetli bir nefes içimde kalan o son nefes

Dolanıp duruyor kararsızca ciğerlerimde

Hani

Üflesem kıyamet

Kalsa daha da büyüyecek içimdeki eziyet

Mış gibi yapmak işte bendeki

Gerçekliği o muhteşem son getirecek belki de

‘Bir hüzzam makam dökülüyor sarhoş cebimden’

Gelmedi mi zamanım

Hala neyi bekliyorsun ki tanrı

Yıkıl keder yıkıl sen de

Yıkıl koca bir çınar gibi üzerime

Cevap vermiyor baksana duvarlar

Her gece bedenlerini kanımla sulasam bile

Ah

Ama yine unuttum

Sessizliğini ödül olarak doldurmuştu tanrı ceplerime

Her cevapsız duanın ertesinde

‘Bir isyan makam düşüyor zihnimden’

Hey

Eziyetine bir çeki düzen ver tanrım

Çivisi çıkmış olabilir her şeyin

ama

Dile isyan

Toprağa can düşürecek acılar

Yasak değil miydi cennetinde

Değilse şöyle

Çekip alacağım ruhumu içimden

Ve

Savurup atacağım ayaklarının dibine

Üzerine basıp geçen sen ol

Hiç değilse çiçekler yeşillenir cesedimde

‘Bir mırıltı makamı yapışır kalır ellerime’

Çivisi çıktı her şeyin demedim mi ben sana

Yarattığın günlerinden haberdar mısın hala

Canının istediği gibi geçer oldu zaman buralarda

Bazen hafta salı ile başlıyor

Bazen pazar

Hatta bazen uzun süre haber alınamıyor cumalardan

Böyle başıboş bıraktın ya dünyayı

Tabii ki köpekler krallıklarını ilan edip başlarına kemikten taç takacaktılar

‘Bir boşvermiş makam fırlar sıkışıp kaldığı yerlerimden’

Her neredeysem

Ve her nerede değilsem

Ve hatta hatta her nerede olmamı yazdıysan alnıma

Aldırmıyorum artık

Zaman bile aldırmıyor geçmesi gerektiği gibi geçme gerekliliğine

Sararan yapraklar yeşile

Beyazlayan saçlar siyaha durdu

Işığa ve güneşe öğrettiğin şeyler gözden düştükçe

Dünya kendi karanlığından övünür oldu

Bir eziyetin gururlu tarihçesidir yeniden yazılan suretine

Delirenler akıllıları ayıplarken

Utançla saklananlar şimdilerde göğsünü kabartarak dolaşmaya başladı

Kaldırımların taşları çatlıyor üzüntüden

Üzerine basan ayaklar şeytanın yüzüne yüz sürdü

‘Bir melodramatik makam musallat oldu gölgeme’

Ah ömür yalan ömür

Ne tatlı yalanlar sakladık koynuna

Ah be tanrım ah gözümün nuru

Ne doymayan bir iştahla getirdin bizi yeryüzüne

Kalmadı tüketmediğimiz hiçbir şey

Şimdilerde bitlerini ayıklayan bir evsizin altın yaldızlı tabağındaki ihtişamlı bir akşam yemeği gibi

Hayallerimiz bile açgözlülüğe soyundu

‘Bir kıyamet makamı dökülür son nefesimden’