Manevi Güç

Yağıyor yağmur,

Damla damla.

Ne içecek su ,

Ne de türkü yakacak,

Sevda kalmış.

Sanki dipsiz bir

Kuyuya düşmüşüm .

Bağırsam,

Dilim lâl oluyor.

Ağlasam,

Gözyaşlarım donuyor.

Bir "Manevi Güç "üm var,

O da tükenir diye korkuyorum.

Öyle bir zaman

Gelir ki,

Ne eş dost,

Ne de mal varlık ,

Yardım edemez insana;

"Manevi Güç " istisna.

Bazen Yaratan olur,

Bazen sevgili.

Bazen de imkansız

Bir hayal .

Elbet yaşam zor,

Çekilmez, yorucu.

Ama uçurumun kıyısında dahi,

Tutunacak bir dal olur:

"Manevi Güç ".

Şimdi yalnızım.

Sığınacağım tek yer aşikar.

Bazen kabul etmek,

Gerekir yalnızlığı .

Çoğu sorar :

Güçsüzlükten mi ?

Korkudan mı?

Mutlu olmaktan mı?

Kaynaklanır diye.

Sorular kadar

Cevaplarda özgürdür,

Kanaatimce.

Ya Kâmil Bey ,

Ya Axl ile Beatrice,

Ya da Yedigey Cangeldi gibi,

Bir "Manevi Güç "e

Sahiptir insan.

Kimisi manzum ,

Kimisi nesir der ,

Yazdığıma.

Benimse tek derdim

Gerçekleri,

Sanatla göstermektir,

İnsanoğluna...