Marifet mi

Yaptığın hataları yüzüne vursam bile,

Üstüne almayınca masum mu oluyorsun?

Vicdanına sorsana reva mı bunca çile?

Kalbimi kıra kıra ahımı alıyorsun.

Sevgi sözü yerine sitemleri peş peşe,

İnsafsızca sayarken gözümden akan yaşa,

Aldırmadan kırdığın cevizler dağa taşa,

Yol olurken inkârı marifet biliyorsun.

Gerçeği karartarak gönlümü suçlu sayıp,

Verdiğin tüm cezalar sevda adına ayıp.

Sen sütten çıkma kaşık ben de kusur arayıp,

Ağlanacak halini görmeden gülüyorsun.

Ruhumdaki çocuğun artan hıçkırıkları,

Kalbimin köşesine batan can kırıkları,

Gülümseyen resminin yerlerde yırtıkları,

Ölene dek demiştik geçmişte kalıyorsun.