Marmara

sesinize koşarken bulduğum o ilk sokağa kıvrandım

boynuma sarılıp tebrik edecektiniz beni

çocukların isim şehir heyecanına dalıp

sizi unuttum

tekrar koşmak istesem af eder misiniz beni

bir imtihana tutup ne kadar derin olduğuma dair

üç soru soruyorsunuz

bir ölüm nedir

iki ölüm ölüme nedir

ölmeden ölmek nedir

gibi uzatacak oldum ağzımı

senin toprağa karışmadan haykırışına susuyoruz dediler

anladım

acıktınız yani

kül ve dahi şaka yapar gibi yüklendi

olup olmaması hakkında verilecek cevaba rağmen

matematik statik ve özgürlük

maalesef yine çuvalladık ölüme

anlı en açık olanın tahminine yakın

bir kurşun olabilir bu densizliği çözecek

yüz yılımdan bahsediyorum

yığınla birikmiş sosyolojiden

ama alıp gitme aşkımı marmara

her itin intiharı kuşanır sen istemesen de

caziben de hazır bekleyen ölüme.