Marmara

Dün,geçmiş zaman evvelinde

Yatılı okuduğun okula uğradım

Hülya,Gülüfer,sen

tebeşir tozuna bulanmış bir çığlıkla

O gri koridorları inim inim inletiyordunuz

Kızıl akşamların ele avuca sığmaz neşesi ile

Öylece bakakaldım

yattığın odaya

O an içimde

Ne İzmir

Ne Bursa

Bir zeytin tanesi kalmıştı

demir tabağında

Bir lokma ekmek

küçücük yüreğin kadar

mis gibi Marmara vardı damağımda

Tebeşir tozuna

Mürekkep banıp

İçtik kahveyi

avukatla

Saat 20:05

Ucundayım yarı uyanık ölümlerin

Nereden soktuysan aklıma Yeşil Çınar dibinde mezarımı kazıyorum

Toprak ve Deniz

ne zaman rüzgar kokar?

Seyre dalıp izlediğin filmlerin

En meşhur kahramanı

Mavi gözlü adam

nasıl ağladıysa

bir iç savaş hüznü ile

Yitip giden sevdasına

Ben onca zaman

Kalın puntolu ünlem ile

kesmiştim bileğimi

Çok ağlamıştım

Bir yitik esrik gözlü yaşamı

Taş katı yüreğimde

Derisi incelmiş ellerimle

İmliyordum

"Nedene" bağlamıştım

en dibinde yaşamın

ve biteviye alışmaya çalışıyordum yokluğuna

Bunca satırdan sonra

sana cezaevine gelen mektuplardan birini okumak isterdim

Belki sakladın

belki de hiç bilmediğin anımsamadığın bir kuytuda

uyuyor

bilmiyorum

Sabrım

O kıvılcım hissini

anlama isteği

Bunu bana çok görme sakın!

Dedim ya

Benimkisi iyi satır

dizme telaşı işte

Yeni dönencenin

Hazan mevsiminde

Enlemesine yağsın yağmurlar

Rüzgar

Savursun seni

Milyon ton şu okyanusa.