Martı Kanatlı Çocuklar

Martı kanatlı çocuklardı

Onlar,

Kurşun gibi bakışlar kondururlardı

Sönerken yeryüzünün ışıkları,

Ötelerde namluda arsız bir kurşun

Tetik düşürürdü

cebimde ter tutan resme

Güz yorgunu pusuda,

Ölüm kokusu

Uzaklarda özlem mevsiminde

eskiyen bir çift göz kalır geriye

bir de sarılamadığı ten.