Martı Üfürüğü

kanatsal selin

düş sağanağıyla tespihlenen

ney sarmalı yangını

kendimi iyileştiren söz imbiğiyle

seviyorum seni

-değişebilirsin-

kalabalığı üzerimden çekilmiş sis mevsimi

gerinirken ağır rüzğarıyla

kimsesizliğin ervahında yol

iyi bir geceyle bölüşür

ruhumu..

döşlü ilhamın fısıltısıyla yumulurken avuçlarıma

gözlerimde denizin tuzu

ve hattatında nemi

nabzın..

sessizliğin ram uykusuyla

kundaklanırken gece

ay’ın neşesinde ikrar

yüzümü güzelleştirir

yeşilin kıyısıyla en çukurlu

toprakları..

dil berisine saklanan duvağın

ak ritmi bestelenirken perçemli odalara

martı üfürüğünde

sabahın zikri

alnım..

ahh

belimi doğrultan gökyüzü

kendimi iyileştiren söz imbiğiyle

Seviyorum seni

....