Martının Vedası

Martının son lokması gibi takıldın kaldın boğazımda,

Dışarısı buz, dışarısı ayaz kaldırımlarda.

Bir sana hasret kaldım,

Bir de Beyoğlu'ndaki o dik yokuşlarına.

Uçak yapıp atardım mektuplarımı,

Bir bacası tıkalı geminin Eminönü'ne bakan kısmından.

Balık ekmek kokusuyla dolardı ciğerlerim

Oysa ki saçlarını sürerdin sen deniz kıyılarına.

Karaköy de bir manavda rastladım en son sana,

Galata'ya kaçarken eteklerin zil çalardı

Bilmezdin kalbimi usulca çaldığını...

Sen denize küfür gibi üflerken sigaranı,

Ben son paramı bıraktım Haydarpaşa'da

Şimdi karanlık ve ben sana yürüyorum...