Masal...

Takılı kaldı ellerim yüreğine...

Seni yazıyorum

Benim masalımın kahramanısın sen

Gitme!

Kimsenin kahramanı olma benden başka...

Kimse seni ben kadar yazamaz çünkü!

Kimse sana masalından aydınlık sunmasın

Benim aydınlığım yeter ikimize...

Gelmesin bu masalın sonu bitmesin!

Bak takılı kaldı gözlerime masalım

Gözyaşlarımda birikti harfler!

Masalımda ben yoktum başkası yoktu

Sen vardın sadece sen...

Sen aslında bendin...

Ben kayıptım bu masalda

Senin büyüne kapıldım...

Susma...

Bu kez susma!

Sonumuz geldiyse eğer

Arkanda bir virgül bırakma!

Soru işaretleri kalmasın boğazımda!

Söyle...

Bütün işaretleri noktaya çevir gitmeden...

Susma...

Herkesi anlamadığım gibi

Kendimi de anlamıyorum artık yar...

Kalemim de tutmuyor artık

Boşluğa yazıyorum içimden!

Akıtıyorum aşkı gözlerimden...

Yenildim yar

Tükendim...

Hayat denizinde boğulmak düşmüş bana da!

Yorgunum...

Tek harf çıkmıyor kalemimden

Masallara kapalı artık yüreğim...

Biliyorum kapanmayacak bu masal defteri

Bilinmeyecek sözlerim

Susmayacak kalemim...

Bu kalem senden başkasını yazmıyor yar

Senden başkasına yakışmıyor bu masal...

Bitmeyeceksin yar...

Ya burnumda ki o ince sızıda

Ya gözlerimden akan yaşlarda aranacaksın...

Bulunacak mısın yar?

Neydin sen yar ?

Seni adım kadar iyi bilirken

Neydi sende ki bu çözemediğim giz ?

Seni yazarken kendimi unuttum yar...

Bu masalda bitti

Açmayacağım artık masal defterimi...

Sondun söylemiştim...

Artık anladım yar

Aşk sadece masallarda var!

Takılı kaldı ellerim yüreğine...

Hoşçakal...

Son!