Masalsı Aşk

Kerpiç duvarların nemli gözlerinden

Son ümitlerin döküldüğü vakitti

İki sayfanın masum beyaz satırları

Usulca çarpıştı gözlerden uzak

Bir dudak boyu mesafeden

Şerefinize içiyorum dedi hayat

Çarpıştıkça yakınlaştılar

Yakınlaştıkça çarpıldılar birbirlerine

Ya da sarhoştular

Öyle sandılar-

Gecenin izinde

Kayboldu insan gölgeleri...

Ne aymak istediler nihavent makamından

Ne de ayılmak içkinin kollarından..

-Sarıldılar..-

Birbirlerinin kıyısına doğru uzanan kolları

Tetikledi akrep ve yelkovanı

En son baktıklarında

Ayrılığa yirmi kalmıştı

'Gitme' derken adam

Mutluluğun teğel iğnesi sol yanına takıldı kadının

Per perişan topladı eşyalarını

Bir dilim beyaz peynir yanında

Ağlaya durdu boynu bükük bir 'biz'

-Ki inkar etmiyor böyle başlamıştı hikayeleri-

Saatin, takvimden bir yaprak daha kopardığı vakit

Nice şiirlere gebe kalan masal,

Üçüncü elmaya inat

Yan yana yazdı ikisinin adını..

**

Duyan da bilen de olmadı...