Matem Karası

Rüzgara karışan cümlelerin

matem karası çalıyordu güneş bahçesine

Ellerin kırlangıç kanadı tasviri

dökülen yapraklar gibi sessizdi

dudakların;sarhoş belkide

kıvrımları ayyaş ....

..........öylece manasız herşey

zamansız olduğu belli,

yağmurun yağması , toprağın kokması

ve

daha bir sürü şey söyleyebilecekken,

diyebildiklerim;

Sen !

ve sonrası vesaire işte.

/////////////////////

aklımda kalan

tüm cümlelerin şimdi

iki damla gözyaşı ederi kadar...

...........ben varlığına paha biçemezken..