Mavi Buğu

Mürdüm bir sessizliğin koynunda

seninle yürüdüm

o çamlar arasındaki

incecik yolda

O sahil yolunda

adımlarımızda güveren

bakir bir aşkla

kalaylanırken an

Vedalaşmak niye?

Titreşen seküler sesimle

hasretin bel ağrısını

anlatabilmeliydim oysa

Söylencenin dokusuna

hüznün mermer tozu b/ulaşırken

evsiz bir kuğu gibi dalmalıydım

gözlerinin mavi buğusuna

Söyle!

aç bir süre gibi

uzuvlarımızda volta atan

kalender vefanın k/ederini

susturamaz mıydık seninle?

Ah, biz ki

başka gemilerin

kambur seferini

büsbütün durdurabilirdik

suskumuzun avurtlarında

...

Ya şimdi?

Sürçen lehçemde

sofistike bir hüznün fısıltısı

ateşini serpiyor

sıradağlarıma.

H.K.

7/10-25 Sthlm

(anlardan notlar)