Mavi Pencerem

bir bir karası silinir camların

anlamsız yüzünde yorulur

uykusuz gecem

sere serpe çizgileri dökülür

avuçlarıma

dağınık saçaklarında hüzün

ağlar kanaviçe işlemeli perdem

kurumuş portakal dallarına konar

birkaç minik serçe

ve

binlerce sitem

usulca girer yalnız odama

mahcup açan güz güllerinin

bir demet gülücüğü

yeniden umuda yelken açar

mavi pencerem

25 Eylül 2005 Arageriş/Tirebolu