Mavi Tutulması
Karşıma maviyi almış oturmaktayım
Gözlerimin ucuna takılan onca ışıltı
Onca sarsıntı vardı dalgalardan kalan...
Ve kafamın içinde sirenler
Öyle kalabalık öyle uzun...
Düşüncelerim eziliyor mesela
Mesela hayal kuramıyorum ağrıdan
Karanlığın tadını çıkaramıyordum rıhtımda
Besbelli bu gece kar yağmayacaktı avuçlarıma
Bir insanı, insan yapan neydi dostlarım
Neydi kurusıkı korkulardan kaçmanın yolu
Var mıydı her şeyin bir sebebi
Yahut bazı sorular
Cevapsız mı kalırdı olduğu yerde...
Belki hata bizdeydi en başından
Doğru cevaplar için yanlış sorulara sarıldık
Çok indik belki de derinlere...
Şimdi aklımda bembeyaz bir sayfa var
Üzerine yağmur bulutlarını serpeceğim bir gökyüzü
Ve de denizler vardı
Gözlerimi benden çalmayanlardan...
Mavi tutulmasına denk geliyorum ansızın
Turkuaza bürünüyor mevsimler
Çırılçıplak bir akşam...
Bir de beyazlar var avuçlarımı yoklayan
Sonra kalkıyorum mesela
Mavileri arkamda bırakıp dönüyorum
Ne müşkül bir şeymiş diyorum yalnızlık
Avuçlarıma kar yağmasaydı artık
Yahut sirenlerin yerini bir karanlık doldursa
Dayanabilir miydim yalnızlığa, bilemiyorum