Mavi Umman

hâlâ dinliyor musun

sisli dağların nihavent türküsünü

hâlâ boranlı mı yamaçları memleketimin

oysa ne çok yakındık ıhlamur kokulu sabahlara

yıldız soluklu şehla gecelerde

ne çok uzaktık siyah feraceli korkulara

oy sevdasına yandığım

ben hâlâ karanfil ekiyorum arka bahçeme

barıştan korkan hükümranlara inat

ve hâlâ künyesine kan damlıyor yoksul coğrafyamın

göğsümde çeyrek asır büyüyen yara gibi

açık mezarlar duruyor karaağaç diplerinde

kimlikleri yağmalanmış

cesetler vuruyor ay'ın karanlık yüzüne

helak olan kavimlerin

kan revan çığlıklarında boğuluyor

çorak düşlerim

kutsal asalarını kırıyor tanrılar

firavun fısıltılar hükmediyor güneşime

yemyeşil kahır kusuyor nil

lanetli gölgeler düşüyor

bahar gözlü çocukların peşine

oy yönsüz rüzgârlara aldanmış rüzgâr gülüm

oysa ne çok hazirandık turna mevsiminde

ne çok kiraz

ne çok güvercin kaldırırdık maviliklere

eğlen biraz

bir yol olmalı dehliz gözlerinden öteye

bir yol ki yıldız yıldız

ay aydın

sensizliğin koynunda yatmak mı zor olan

yoksa göveren acıya uyanmak mı bilmem

dilimde çoğalan mavi umman

sahi neydi adın

22.haziran.2012 braunschweig