Mavilere Hasretliğim

Biliyorum

Gözlerine dalmışlığımı

Bilmiyorsun

Ve

Nihayetinde

Deryalar görür gibi oldum,

Galiba

Bu olsa gerek

Zamansız zamanda göçmek,

Bir nevi

Rüyalar alemi

Git git tükenmeyen

Uçsuz bucaksız

Kahıra bal çalınmış

Kırlangıçların sesleri

Kulaklarımda çınlıyor gibi,

Sanki

Gelmiş bahar

Bitmek nedir bilmiyor,

Bunu hayal dahi

Edemezsin

Yaşaman gerek

Ruhunda,

Yüreğinde

Hissederken atışlarını

Bir bir kalbinde,

Belki

Bir gün de

Sana nasip olur gurbet elinde,

Olur mu

Olmaz mı

Nerden bileyim,

Gök yüzünü ben yaratmadım

Ki

Mavilere hasretliğim

Son bulsun,

Galiba

Benim tek tesellim

Dağların arkasındaki gözlerim...

* Berlin, 13.02.2021 *

Talat Özgen