Mavilikler

Maviliklerdi aklımı başımdan alan

Yalnızlığımı bir nebze unutturan

Hoş tutturan gönlümü her daim bir yerlere savuran

Evet maviliklerdi yeniden sevgiliyi bana tanıtan

Bazen dalardı gözlerim sanki dünya umrumda değilmişçesine

Güllerim solsa da o matemli akşam saatlerinde

Hiç düşünmezdim beni kendime getiren sen olacağını elbette

Ama işte karşındayım sana geldim o mis kokulu maviliklerine

Derdimi anlatmaya çalıştım kimse anlamadı diye

Yalnızlığa vurdum kendimi küçük bir çocuk gibi öylece

Sonunda her şey yoluna girdi tadım tuzum oldun her seferinde

Ruhum seninle güzel o can alıcı maviliklerinle