Maviydi Gözlerinden Düşen Damlalar

Anlatılamaz yorgunlukların bağdaşında

Sırtımızı sıvazlayacak huzurdu zaman

Dudaklarımızda kırmızı bir titreyiş

Çoğuldu parmaklarımızda şiirler

Anılar serperek yollara yürüyorduk

Yorgun bir gülüş artığıydı renkler

Ruhumuzun dalgalarına kaya olurduk

Kırılırdık kumlar çarptıkça ayağımıza

Parmaklarımız birbirini arayan düştü

Biz yanık yolların çıkmazını arıyorduk.

Sessiz bir nida gibi akarken mevsimler

Kadehler düşerdi ansız kirli masalardan

Siyah beyaza düşkün anların artığıydı

Kopmuş halatları onarırken gemiciler

Günlerden aşk, aylardan özlemdi.

Sisleri haşlayarak düşleri demlerdi hep

Maviydi gözlerinden düşen damlalar

Lila tutkularıma halatlarını bağlardı

Uzakları örtünürdü üşüdükçe üzerine

Gözleri bulutları yırtan bir düş gemisiydi.

Selahattin Yetgin