Maviye Düştüm

Yılgın gölgesiydi peşinden gittiğim

Sapaların ,yolcusuz duraklarında

Beklemeye tahammülü olmayan

Sevdayla peydahladığım zamanların

hediyesi...

düş perisi...

düş perisi ...

meylettim sana

Gamlı ruhu bitap,keskin bir sükut

Kim bilir? kaç giz yakar yüreğini

Kaç aynadan sakladığı Leyla gözlerini

sunarken,

bir an,

düşünmemişti ,

sevgili,

bu denli mecnun sevileceğini.

Mevsim yeşili soluyordu

Çalakalem yazıyordu hayat

yazgısını birlikteliğimize

Kader çizgisini ilk kez bu kadar kalın çiziyor

Bizi işaret ediyordu

Sev diyordu ,her çığırtkan

Satıcı,

Pazarıydı aşkın

sebillerde meşk,

us firari,şaşkın

meyletti yürek

tercümesiz sözlerin dile ulaşması verir seni

terennüm edip çok kez gözlerini

beyaz yüzlü mendillerin üzerine düşen

şiirlerde; kah güneş, kah-ı gül/şen

oysa ben yeni azat olmuş divaneydim

darbesini yemiştim çok önceleri ilkbaharın

o yüzden;

Sus diyor içimde hücreler,

Bekle..!

İnsanlar değişse de değişmez kıble

Göçebeliğin gidişlerinden dön

doğru değil bu yön

bir yerine mim koy yolların

devriliyorsa her sabah vakti sevda üzerine

malumdur sonu elbet kulların.

şakırtılı şarkılar uğuldamaya başladı kulaklarımda

platonik soneler söylenmeli,

bu gece,

taammüden sana uyudum

rüyaların,

rüyalarım olsun...

yar bilmeli sevilmişliğini

aşk hissetmeli duygularında

sızmalı içine yürek/selim

bilinmelidir...

bilmelidir..

sevdayı veren haktır,

kim der ki sevmek günahtır

kabahattır...

sevmek hakka inanmaktır.

sevgiliye vuslattır.