Mayis

Kendi çölümde ilerliyorum artık

Yeni baştan yaşıyorum her şeyi,

Tanrılar yaratıyor ve yıkıyorum

Sürekli...

Sürekli bir döngü

Bitip tükenmek bilmeyen kum fırtınaları

Ve benim içimde dinmek bilmeyen

Amansız ve zamansız depremler.

İmgelerin yetersiz

Sözcüklerin kafiyesiz kaldıgı,

Bir uzun yürüyüşün ortalarında

Sessiz ve kimselersiz

Bir başıma bekliyorum seni.

Resmini çiziyorum

Çöle ve gökyüzüne gözlerimle.

Hafif dalgalı,

Siyaha çalan kıvırcık saçların

Rüzgarda salınıyor.

Yüzüme bakıyorsun;

Dalıp gidiyorum sen bakınca.

Nereye diye sorma

Sende dünyayı geziyorum

Bir baştan bir başa.

Dokunuyorum sonra sana

Canlısın, bozulmayan ve dagılmayan.

Ve biliyor musun ki;

Sana sadece kendi çölümde

Dokunabiliyorum.

Hissedebiliyorum sıcaklıgını

Ve eşsiz zerafetini.

Dedim ya sadece kendi çölümde.

Dışarıda ise ulaşılmayansın

Dokunulamayan ve erişilmez olansın.

Magrur ve görkemli...

Bakmıyorsun bana,

Baktıgın zaman görmüyor

Fark etmiyorsun beni.

Gözlerin:

Bilinmez bir uzak diyarda

Ötelerde yaşıyorsun uzaklarda

Herkese yer ayırmışken uzaklarda

Ve düşünürken onları

Severken, özlerken onları

Bir beni sevmiyor

Bir beni özlemiyorsun...

AHMET İNCİ