Ma'zel

Notre Dame'ın devasız faizleri savruluyor vizesiz empatilerinden

Nükleer ağrılar kavrıyor omzumu

F/elekten geçen poetika'nın sokaklarından

Otobiyografik bir kıyıda kanı emilen piyanolar

Düşünmeye meyilli bir hâl sallandırılıyor ayaklarımdan

Küllerin önemsenmeyen derdi; benim derdim

Saçlarını kesip kesip durma

Ben onların nevrine münhasırım

Karizmatik yalanlarına boyandı şehrin bakire kısımları

Uykusuz sözlerim palavra

Biliyor musun, Wrathful Lilith de üşüyor

Soyut manevra sarhoşu zihnim, hep sana çav bella çav

Neyini yakıştırdım kendime ha neyini!!

Odamın akordu ile uğraşan mimarın iki çift kelamı ile yetineceğim

Kapıma düşerse ikramın

Bu sefer uysallığımı söndüren rüzgârı tembihleyeceğim...

Ah, Dostoyevski yalnızlığım

Miladını tamamlamış martıların deryasız mezarlarında koşma artık

Elbet yorulacaksın

Neden yetmiyor sana yaşamak?

Neden illa kör kütük sarhoş olmak?

Ma'zel, kavuniçi şahikalarda boy göstermekse eğer

Olmamalı o hayatında

Uzaksa böyle uzak

Iraksa böyle

B

İ

L

M

U

K

A

B

E

L

E

Ben seviyorum gecesini hilesiz âmâ

En savruk tövbelerin temizlendiği avluda

Sakallarımı akların becerdiği yosmalıktan, yosmalıktan

-Chumbawamba'nın bella ciao'su kadar yalın Türkçe ile konuşuyorum sana

Biliyorum; sözler uçar

O vakit, bu astığım şiiri, unutmayacağım, unutmayacaksın, unutma-