Mecalim Kalmadı Gülümsemekten Öteye

kurban seçer oyunlar

huzur bulduğum yerlerden çok uzaktayım

kayıtsız sıfatlara mecralık afişlerde

ifşa ettik kendimizi...

salak-sapan geleceklere emek bölüp yedik

sabahlarca akşamların yalınlığını salladık

beşiklerde manasızca

ana kuzusu misali

kan kusar olduk anıların ardında kalan her güne

baka kalan inek hayalinde tren olduk

durmadan aynı yöne dönen yıldızlar gibi

sebebsiz boşlukta karanlığımıza yüz tutan

ucuz kadınlara

inat edip yerden kalkan bir köpek gibi

saldıran

salyarımdan akan her mikropun

serseriliğinde

acıyarak bakıyorum kurmuş olduğum

miğde bulandırıcı hayallerime...

sersem kuşunlar

günahsız keçi külfetinden kurtulup

irkilirken yüzüme

bir tokat gibi çarpan yüzüne

gülümsemekten öteye

mecalim kalmadı....