Mechul

mechul bir insan geliyor

karanlıkta,yağmur altında

yanımdan sessizce ayrılışına.

hele beni mest eden gözleri

yanızlığa küsmüs kırgındı

vede yorgundu sanki

çok dertli kederliydi

kara toprağa gidiyordu sanki.

evet evet küsmüştü yaşamaya.

sorsam mı acaba varmı bir derdi,

yüreğini kor ateş daglamış sanki

galatalı