Meczup

Sevgilim...

Kalbimi bir denizin kayalıklarına bağlasam,

Ay tutulur hasedinden,

Dalgalar bir daha varamaz kıyıya,

Yok olur medcezir dedikleri.

Sana olan aşkımı kıskanır gökyüzü,

Yıldızlar bir-bir düşer penceremden,

Güneş biraz daha uzaklaşır,

Belki deniz dahi gözlerini kıskanırda,

Rengini değiştirir geceyle,

O mavi güzellik kararır yanında...

Sevgilim...

Kalbimi şu cihanın ortasına bağlasam,

Kimyası bozulur dünyanın,

İklimler değişir yeryüzünde.

Toprak ana bir evladını yitirir,

Bir kalemde siler benliğimi üstünden,

Bahar gelmez çiçek açmaz,

Bulutlar saçlarını kıskanırda,

Yağmur düşmez yüzüne,

Çöle döner yolum Mecnun olurum,

Islanınca bir başka güzelsin diye...

Sevgilim...

Kalbimi bir şehrin ışıklarına bağlasam,

Şehir utanır kimliğinden,

Sırf caddeler ikimizi anlatır diye,

İstanbul terk eder Marmara'yı,

İnsanlar evlerine kapanır,

Yüzünde ki nur onları da yakmasın diye...

Sevgilim...

Olmadığın günüm Cehennemi anlatırda,

Bu çatal yürek nereye bağlanırsa,

Orada kaybolur anlam.

Mantığın yetmediği,

Aklın almadığı bu sevda,

Senden gayrı haramdır başkasına...

Ben ki anadan üryan aşığım sana,

Bu ağlamaklı gözlerle,

Kimi görsem körebe oynarım,

Ağzım lâl kesilir konuşamam,

Başkasını işitmekte aciz,

Dokunmakta budalanın biriyim...

Anadan üryan aşığım,

Bir bakıma meczubun biri,

Sevmekten delirmişlerin piriyim...

08.02.2012

Çarşamba