Medcezir Kadın

Ruhun karanlık yüzü aydınlanırmış

hüzün sarısına bulanınca

bir medcezir kadın

dilsiz bir ağlamanın ardından

susmuş uzun süre

el ayak çekilmiş suratında

tek tük şarkılar kalmış dudağında

şairmiş, bir garipmiş

severmiş acıyı

özlemeyi sevdiği kadar

insanı ve aşkı sevdiği kadar

yalnızlığı da severmiş

oturmuş deniz kenarına

uzaklara bakmış

sana selam yollayacakmış

hiç gemi yokmuş

gözleri yol almış..