Medd-i Vuslât

elif, vâv, ye...

ey güzel harfler,

uzatmayın vuslâtı...

ayrılığın medd'i, gönlün intiharı...

gönül dediğin,

sevgilinin gözlerinde secdeye durmuş bir mîm;

sevgili,

mağrurlar deryâsında kıyâma durmuş bir elif...

sevgili,

harflerin telaffuzu,

dudakların dili,

dilin kemiği...

gönül,

cezm'e uğramış haykırışların

sessizliği...

elif, vâv, ye...

ey güzel harfler,

uzatmayın vuslâtı...

ayrılığın medd'i, gönlün intiharı...

--- hatırlatma ---

vuslât: kavuşma

med: bir harfi uzatma (bkz: tecvid)

mağrur: kibirli

kıyâm: ayağa kalkma, ayakta durma

cezm: bir harfin sessizleşmesi (bkz: tecvid)