Medet

Medet

Giden ve dönmeyenler aşkına

Kumral bir geceye

Gönül koyup

Küserken Zühre'ye

Hani asılmayacaktı yüzüm

Bu kızıl barikatlar gömerken gökyüzünü

Bahtını açacaktı kahve falları, şehrin

Gelincik şurupları sarhoş

Eylem koyarken kaldırımlara

Türkünün adı biz

Devrimin şafağı mavi olacaktı, hani

Yoldaşlarımızı uyandıracaktık uzunca bir uykudan

Kefenlerine iliştirip kırmızı karanfilleri

Zılgıtlar çağırırken kıyamı

Biz secdeyi bozacaktık, hani

Koşacaktık belki

Dizlerimizde mermi

Postallarımıza yılışan barut kokusunu çekerek, yarına

Gitmeyecektik hani

Çakallar ulurken arka sokaklarda

Bırakıp yetim avuçlarını

Medet

Giden ve dönmeyenler aşkına

Kumral bir geceye

Gönül koyup

Küserken Zühre'ye