Mehtapla Yüreğim

Mehtapla kahvemi yudumluyor yüreğim

Aşıkları seyrediyor gözlerim

Dağlarında yolcuyum memleketin

Deli gönül dedim neden yanarcasına sevdin

Susmadı konuştu gönül

Ey yüksek dağları unutmayan bülbül

Hasretin derinden gelir görünür

Sen gönülden sev kulları diye seçmişsin ömür

Dolaştı gönlüm göz attı sahillerine

Hasret dokundu hep yüreğine

Bıraktım sahilleri anlık aşıklara

Aldım sevgi dolu gönlümü vardım dağlara

Selam saldı gönül uzaklara

Beni arayıp soranlara hatırlayan dostlara

Dolaşır deli gönlüm bedene sığmaz

Yakamoz, yıldız ve mehtap gönül yanmadan bulamaz