Mektubuma Burada Son Verirken

Bugün her zamankinden daha iletkensin sevgili hayalim

Sırtına kazıdığın zamansa asi bir şelale taklidi yapıyor

Bugün muhakkak tepkimeye girmemiz lazım

Mesela düşlerde eriyerek- kimyasal bir refleksle

Sen hatırlarsın değil mi

'mektubuma burada son verirken' diye biten mektupları

O mektepli zamanlarımızda

'gözlerinden öper, selam ederim.'

Hasretle

Hasretle

Buradakileri soracak olursan eğer

Keza sordun diyelim

Hepimiz iyiyiz, avuntuların bilsin

Hepimiz iyiyiz, ben, yalnızlığım, şehvetim

Bizi merak etme

Ki şunu da bil,

Tükenmez kalemle yazıyorum

Silemiyorum artık bazı duygularımı

Yanlış anlama diye

Hani ruhumda tohumlanmış dudakların dersem

Bedenin bir nar ağacı gibi salmış içimde dersem

Yanlış anlama ne olur

Bil ki silemediğimdendir

Silemiyorum artık

Ne kadar silinirsem

O kadar silinemiyorum

O yüzden beni bağışla ne olur

Geceleri, seni saklamak için

Başka bir gecenin içine koyuyorsam

Koydukça sen bir sürü geceleşiyorsan

O senin kuyumdaki anaçlığındandır

Ne olur beni yanlış anlama

Silemiyorum son zamanlarda cümlelerimi

Kızma

Her mektup, sayfasının beyazı kadar masumdur biraz

Bak

Biraz diyorum

Ki

Sen ruhuma öfkelenme diye

Beni çıplak seç diye , tüm günahlarımızın arasından

Farzet

Ben bir çözeltiyim

Eski bir kitaptan yeni koparılmış bir kobayım

Bir labirentte kalp kokusunun izinden gitmeye çalışıyorum

Dönüp duruyorum heyecanla kendi eksenimde

O kadar çok mektup var ki labirentte

Bulamıyorum taştan masalın kapısını

Bir bulsam

Yüzyıl koynunda uyuklayacağım yorgunluktan

Biliyorum , her mektup bir itiraftır aynı zamanda

Dün radyo dinlerken duydum :

'acele düş aranıyor' anonsunu

Nasıl koştuğumu bilemedim o şiirdeki adrese

Bir ünite düş verdim , o garibim mavi yalnızlığa

Nasıl da hemen yüzüne, sözüne renk geldi anlatamam

Kızma bana ne olur

Silemiyorum demiştim sana

Silemiyorum sırlara dönüşemeyen itirafları

Öykülerin kemiksiz ve acıklı yerlerini

Sevgili hayalim

Mektubuma burada...

Mecburum,

Çünkü hiç beyaz kağıdım kalmadı rüyamda

Mektubuma burada, buracıkta

Odamın güneş görmeyen bir yerinde son verirken

Son – veriyorum – ya da avucumuza bir son tutuşturuyorrum

Bir sonraki erotizmimi daha satılığa çıkarmadan

Hasretle öpüyorum beni hissedebildiğin anlarından

Ave maria dinliyorum bir yandan

İçimdeki notaları sana benzeyen bir kuş gagalıyor

Evet biraz sükunet ve biraz topallaşmış ihtiraslarım

Beni soracak olursan

İçimdeki sana uzaklığı silemiyorum haritamdan

Ne kadar silemezsem o kadar ıslanıyorum

Anla işte

An ile an-la

Hasretle

Hasretle...