Mektup-1

30.10.2001/İSTANBUL

Bu sana yazdığım son mektup.

Eline geçer mi bilmem.

Eğer kısmet olurda okursan,

İçim de sana dair ne varsa,

Ve ne varsa yalan yanlış yaşadığımız,

Hepsi bu satırlarda saklıdır

Ve sitemlerim haklıdır.

Gidişin hala bir muamma benim için,

Günlerce ziyaret edip ayrı ayrı endişeleri,

Bir sebep aradım kendime,

Ama gel gör ki acuze kapılar tek tek yüzüme kapandı.

Çaresiz katlandım belirsizliğe.

Ne yalan söyleyeyim;

Her gece seni düşünüp duvar duvar yıkılıyorum,

Oysaki sen yitiği olmuştun gözlerimin,

Avuçlarımın kaçağı,

Sinsice yıkıp ta yüreğimin sevda surlarını

Beni hançer hançer vurdun.

Seni aramadığım yer kalmadı desem yalan olmaz,

El ele gezdiğimiz sokaklarda,

Yağan yağmurlara aldırmadan yürüdüğümüz yollarda,

Ve saçlarına papatyalar taktığım kırlarda,

Parklarda, her yerde,

Umutsuzluğun dağları dikildiğin de karşıma,

Ve çaresizlik bir kor olup düştüğün de yüreğime,

Kayıp ilanı verdim sokak sokak dolaşmak yerine,

Ödül koydum yerini bildirene...

Şimdi nerdesin nerelerdesin bilmiyorum.

Ama sen şunu bil ki, şunu unutma ki,

Ben hala seni yaşıyorum,

Seninleyim ölene dek ve görüyorsun ki tek.

Kaç geceler sızıncaya dek içip,

Meyhane köşelerinde sabahladığımda,

Ne halimi soran oldu, ne derdimden anlayan.

Resminle dertleştim bir başıma.

Yine Ferdi Tayfur şarkıları dinleyip hüzünlendim,

Sensizlik zoruma gidip, sigara üstüne sigara yaktığımda,

Gidişine kahrettim, sebepsiz gitmene lanet ettim,

Ama sana asla.

Biliyorum artık çok geç, seni kaybettim, kaybettim seni.

Bir yıldız gibi akıp geçtin hayatımdan,

Şimdi sen yoksun yanımda, ama sana yazdığım şarkılar var,

Şiirler var, hayalin var sen olmasan bile hatıran var,

Yani hiçbir zaman unutamam seni,

Yani benim aşkım ölümsüzdür.

Kaybetsem de hükümsüzdür.