Mektup - 2

firari bir yalnızlığımda uyumak usulca

yüreğim yokluğuna ağlar sesiz sessizce

senli bir hüzün var kara gözlerimde

şimdi yüreğimi dikiyorum yüreğinin yamacına

ah be canım yüreğim sensiz üşüyor ısıt yüreciğimi

sana kavuşamamış bi çare yüreğim

gurbetteki yalnızlığım ela gözlerin de bir yuva

ab-ı hayat gibi dudaklarından can üflersin canıma

sevgilim

heybemde asırlık sancılarım var

gidemem gayrı senden uzaklara

sürgün edemem,ne seni,ne de kendimi

ne olur gitme ki,seninle doğsun canlansın bu yürek

ayrılık hasret sözcüklerine inat

birazdan yalnızlığım asılacak ay'ın üzerine

yüreğim de sensizlikler can çekişiyor

sanki tabut/ummuş gibi duruyor sensizliği yazdığım kainatta'ki kalemler

birtanem,üşüyorum,korkuyorum ne olur gitme

yokluğun pusu kurmuş birazdan alıp götürecekler ruhumu

ey şair ruhlu şairler siz bu şiiri okurken

ruhum hepinizin arasında görünecektir

/hep beraber tutun yüreğimden götürün beni can/canıma/