Mektup - 3
Ayrılık sırça köşkünde bel bağlamış
Umutlar yasa dönmüş
Mevsim hazan
Gözlerin damlar yine geceme
Uyku bana haram
Nice zamandır
Bir türkü dudağımda
Ağıta döndü
Bilmiyorsun
Nicedir ayrıyım senden
Yağmur gizliyor tüm yaralarımı
Kanadıkça
Yıkıyor
Kanadıkça
Yok oluyor
Hadi bir nefes ver
Uzat elini
Tam beden
Çık ortaya göreyim seni
Gece ölümden döndü
Yorgun
Gündüzlerde bir bağ bozumudur gidiyor
Ayrılık nesilden nesile geçerken
Bunca hissizlik sendeki
Bunca sessizlik ve de
Neden?
Zaman falakaya yatırmış ayaklarımı
Yollarından gittikçe
Acıyorum
Ben seni bir tek cümleyle de anlatırım
Ben seni bir kütüphaneye de sığdırırım
Bendeki aşk
Silinip gitmiyor karda buzda
Kanım azalana kadar
Dahası
Yok olana kadar bu beden
Ruhum sürdürecek seni bir ömür biliyorken
Şimdi sensizim
Sağ yanım kasırga
Sol yanım dikenli telden
Büyüyor içimdeki sen
Gün geçtikçe
Demleniyor
Ben senden geçemiyorum
Vazgeçilmez değilsin belki çoğu insana göre
Ama
Geçilmezsin
Sen ancak
Son durağımsın benim
Yitmeyeceksin biliyorum