Melankoli

yalnızım

duygularımın benle oynadığı kadar

haksızım

yıllarca neyi bekledim bu kadar

melankoli

bağımlı yaptı beni

boşluklar içinde aradım

bağımlı olduğum

şeyi.

uzaklara daldım

göremediğim uzaklara

doyumsuzca baktım

uzaklardan bakan kadına

anladım

deliriyorum sanırım

bütün gece güldüm

düşlerim ölüm

pencerem hayattı

sabaha karşı geldi

bütün gece gülerek beklediğim

göz yaşlarım

ağladım

yavaş yavaş

tadını çıkararak..

sonra ayağa kalktım

ve penceremden

doyamadığım uzaklara

tekrar baktım...

güneşin sevgisiyle kurudu göz yaşlarım...