Melankolik Veda Elveda

Kes bileklerimi aksın damla damla kan

Gözlerimde yaşlar hiç denmeyen senden hatıra kalan

Karanlığa gömüldüm ölüm yanımda her an

Düşüyorum çaresizim ölüyorum her geçen zaman

Kendimi sorguluyorum anlamsız yere

Suç bendeymiş gibi kızıyorum kendime

Umursamayan o yalan gözlerine

İnandım ya lanet olsun herşeye

Hayat yalanmış öğrendim seninle

Sen bu şiiri okuduğunda ben olmuycam artık merak etme

Şimdi gül at o meşhur kahkalarına

Herşey istediğin bırakıyorum kendimi ölüme işte