Melek

bu vazgeçiş kulübesinde karabasan besler

düşlerinde açmaz renkli çiçekler.

dayanaksız bir suç atılırken üstüne

ezilir sana muhtaçlığın aciziyetiyle bu nefesler.

uzak düşme bu olumsuzluğa bari;

bilmez misin nasıl da ipsiz düğümsüz gerçek

bulutlar gibi çöker üstüme sen yokken.

koru, gergin kanatlarının altında beklerken ben

medet ummadım senden başka hiçbir melekten..