Melekler Uçtu Omuzlarımdan

"T"erketmiş çoktan üçer beşer

etraftaki aç itler

"a"ltımdan zemin kaymış

gibi boşluk derin

"h"azanlar geçmiş kış çökmüş ömrüme

çok hazin

"s"isli geceler bir fahişe gibi

nazlanır bitmeye artık

"i"ri iri gözleriyle uzar da uzar

kapkara her yer

"n"e çare zaman hakim

ömür son duruşmada idamlık

"Y"ıllar oldu toslamamıştım

hiç böyle sert kayaya

"ı"şıklı yollardan gittim oysa hatırlarım

bu ani kaza neden

"l"ambaları patlaktı son sokağın galiba

çarptım farketmeden

"d"öndüm bakamadım

arkama yok kimse etrafta in cin

"ı" slaktı yer öfkeliydi gökyüzü

her yer kirlenmiş ihanetten

"r"üya olsaydı biterdi

uyanması da güzeldi

"ı"rak mı ırak bana

hayaldir gül yüzü kaderin belli

"m"elekler uçtu omuzlarımdan

zebaniler nöbette gündüzlü geceli