Memleket

Kaçıp gitmen neyi değiştirdi ki

Sokaklar yine bıraktığın gibi

Her akşam o köşe başında

Hayatını pazarlar aynı sarışın kadın

Son kepenkler kapanır,şehir uyumaya başlarken

Karşı kaldırımda kirli sakallı bir adam

Elindeki şarap şişesinden

Her yudum alışından sonra bağırır geceye

Ölümde var...

Kaçıp gitmen neyi değiştirdi ki

Silahı beline takan delikanlı kesilse de

Delikanlılığında içine ettiler...

Senin kaçıp giderken

Helada unuttuğun tabancayla

Bir gün arayla

Hemde şehrin tamda orta yerinde

Beli silahlı delikanlıların gözleri önünde

İki kadını ayaklarından vurdular...

Kaçıp gitmen neyi değiştirdi ki

Buralar yine aynı.

Yani anlayacağın taşı,toprağı durur yerinde

Bahar geldi mi her karışında

Kırmızı gelincik çiçekleri açınca papatyalarla birlikte

Kırmızı,beyaza bürünür memleket...

Kışın ise kar delenler baş kaldırır ihanete.....

.....ve her yıl Anzaklı askerlerin torunları

Çanakkale geçilmezi bir kez daha yaşarlar Çanakkale de...

Kaçıp gitmen neyi değiştirdi ki

Nelerini alıp ta götürdün kendinle....

.....yani özleyeceğin hiçbir şeyi bırakmadın mı geride...

Memleket hasreti duymayacak mısın?

Türkülerini kendin emi çalıp,söyleyeceksin.....

.....yani iki üç alkış yeter sana öylemi?

Her yağmur yağdığında memleket kokusunu koklamayacak

Yağmurunda ıslanamayacak.....

....Ve sen mutlu olacaksın öylemi?

Kaçıp gitmen neyi değiştirdi ki

Ölüm gerçeği hala durur yerinde.

Ölmek ne garip bir şey anne diyorsun ya hani bir şarkın da

Çekilip yalnızlığına yalnız kendine söyle....

.....sonra yak sigaranı şöyle bir düşün..

Geride bıraktıkların doğusundan batısına yani biz....

....yani bu memleket insanı.

Bizde öleceğiz günü geldiğinde ama bizim son isteğimiz

Bir avuç memleket toprağı olmayacak...