Mendilindeki Ben

Beni yaktınya

Sen de yanasın

Beni vurdunya

Sen de benimle ölesin

Bu yürek seni hep sevecek

Bunu iyi bilesin

Geçmiş sevdalarına ait

Ne varsa hepsini unut

Benim sevdam

Her an üstüne ağlayan

Bir kara bulut

Bir gün ararsan beni

Kırık bir içki masasında

Başını yaslamış hayallerinle

Nerde dokunaklı bir şiir duyarsan

Nerde hüzünlü bir şarkı dinlersen

Ve nerde efkarlı bir şair görürsen

İşte ordayım

Yani kalbinin derinliklerinde

Hadi çağır onu

Aşkı yaşamaya

Yaşarken de birlikte ağlamaya

Ve öldüğüm uğrunda

Nerde yanaklarında

Bir damla gözyaşı görürsen

Bilesin ki

İşte ben ordayım

Yani hep seninle

Ama sen fark etmezsin

İstemediğin beni

Siler atarsın mendilinle

Ama bilmezsin ki

İşte ben ordayım

Bazen de suçlulukla beni anıp

Dökülürse yaşın

Sessizce süzülür geçerim yanağından

Bir buse alıp

Üzülme sen

Ve ben

Yaşıyor olacağım

Asla ölmeyeceğim

Sana kavuşmadan

Senin olmadan

Asla

Azrailin olmayacak şiir ruhum

Vermeyeceğim ona

Teslim etmeyeceğim

Ellerimle beslediğim

Ama öksüz şiirlerimi

Ve ölümsüz olacak

Sonsuzluk mührüne bürünecekler

Kalbinden dudaklarının arasına gelen

İki kelimeyle

Belki söylemek isteyip

Söyleyemediğin

Veya

Söylemediğin

Seni seviyorum